Παρουσίαση λευκώματος για τη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού στη Παλαιά Βουλή, στην Αθήνα

Στην Αίθουσα της Παλαιάς Βουλής (Σταδίου 13) στην Αθήνα, θα παρουσιασθεί την Πέμπτη 19 Μαρτίου, στις 7 μ.μ. το Λεύκωμα «Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού Διαδρομή στο χρόνο, στο χώρο, στο λόγο, στις τέχνες». Το 216 σελίδων έγχρωμο λεύκωμα, ήταν προϊόν μιας συλλογικής προσπάθειας επιστημόνων (του Ομότιμου καθηγητή Παν/μίου Ιωαννίνων Αθ. Παλιούρα, που είχε την ευθύνη επιμέλειας, της καθηγήτριας του ιδίου Πανεπιστημίου Κωνσταντίνας Μπάδα, της κας Σισσίας Ρούσση, του κ. Φώτη Περγαντή, του κ. Αθ. Λύρου, της κας Χρυσούλας Σπυρέλλη και της κας Ολγας Τσαντοπούλου). Σημαντική ήταν η συνεισφορά φωτογραφικού υλικού με την βοήθεια της Αερολέσχης Μεσολογγίου και του προέδρου της κ. Γιώργου Πρεβεζάνου, και την ευγενή προσφορά των κ. Φ. Περγαντή, Απ. Μπλίκα, Ν. Σιάμου και του συλλόγου «Ο Αι Σιμιός».Για το Λεύκωμα θα μιλήσουν: Ο Δήμαρχος Ιεράς πόλεως Μεσολογγίου Ιωάννης Αναγνωστόπουλος, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ιωάννης Γεροθανάσης, ο Ομότιμος Καθηγητής Παν/μίου Ιωαννίνων Αθ. Παλιούρας, ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρίας Τουριστικής Ανάπτυξης, Χάρης Κοκκώσης.
«Ο Φορέας Διαχείρισης με την αμέριστη βοήθεια όλων όσων συμμετείχαν στην καλαίσθητη έκδοση με χαρά θα παρουσιάσει την ολοκλήρωση μιας τόσο σημαντικής προσπάθειας. Είναι ένα Λεύκωμα για την περιοχή του Εθνικού πάρκου, τους ανθρώπους της, τις παραδόσεις και την ιστορία της. Είναι ένα έργο αφιερωμένο στην διαχρονική παρουσία της Λιμνοθάλασσας στον πολιτισμό, τις τέχνες, στο λόγο», τονίζει ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, Ιωάννης Καλαβρουζιώτης, που θα συντονίσει την όλη εκδήλωση.

Να κηρυχτεί προστατευόμενη περιοχή το βελανιδόδασος, τονίζει σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Η εποχή», ο Πρόεδρος της Βελανιδιάς Σπύρος Φυσελιάς.

Αναδημοσιεύουμε συνέντευξη του προέδρου της Βελανιδιάς Σπύρου Φυσελιά στο δημοσιογράφο Π. Κλαυδιανό, που δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη εφημερίδα «Η εποχή» στις 8 Μαρτίου 2009, με θέμα την προστασία του Βελανιδοδάσους Ξηρομέρου.

ΔΑΣΟΣ ΗΜΕΡΗΣ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑΣ ΞΗΡΟΜΕΡΟΥ

Να το προστατέψουμε όλοι μαζί Συνέντευξη με τον κ. Σπύρο Φυσελιά, πρόεδρο του Συλλόγου Φίλων της Βελανιδιάς και Περιβάλλοντος. Τη συνέντευξη πήρε ο Π. Κλαυδιανός.
Ο Σύλλογος που συγκροτήθηκε πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια, αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες στην αρχή, πόλεμο. Τώρα δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το κλίμα βελτιώθηκε, υπάρχει αποδοχή, σχέδια για το μέλλον. Τα έντεκα χωριά της περιοχής μπορούν να ωφεληθούν από το βελανιδοδάσος έκτασης 130.000 στρεμμάτων. Αυτά είναι: Αγράμπελο, Γουριώτισα, Μάνινα Βλυζιανών, Μαχαιράς, Μπαμπίνη, Παλαιομάνινα, Πρόδρομος, Ρίγανη, Σκούρτου, Στρογγυλοβούνι και Χρυσοβίτσα.

Άλλος ένας σύλλογος προστασίας ενός δάσους;

Έχουμε ζωή περίπου δέκα ετών και έργο μας είναι να προστατευθεί ένα δάσος ήμερης βελανιδιάς, μοναδικό στα Βαλκάνια, που έχει και οικολογική και πολιτισμική αξία για την περιοχή μας. Όχι άμεση οικονομική χρησιμότητα αν και βόσκουν σ’ αυτό γιδοπρόβατα και προοπτικά μπορεί να συνδράμει σε ένα είδος οικοτουρισμού στην περιοχή.

Από τι απειλείται σήμερα το δάσος;

Από τη λαθροϋλοτομία. Κάποιοι, δυστυχώς, εμπορεύονται συστηματικά το ξύλο της βελανιδιάς, κυρίως για καυσόξυλα. Κόβουν βελανιδιές αιωνόβιες. Ανυπολόγιστη η ζημιά, το δάσος συρρικνώνεται.

Γίνεται οργανωμένα από εμπόρους ή από κατοίκους της περιοχής;

Από μεμονωμένους κατοίκους της γύρω περιοχής, σε συνεργασία με κατοίκους των πόλεων. Είναι φαινόμενα αυτά των τελευταίων δέκα - δεκαπέντε χρόνων, που ζητούν ξύλα για το τζάκι.

Πώς θα προστατευθεί, λοιπόν;

Το ότι η φροντίδα του υπάγεται σε τρία Δασαρχεία είναι πρόβλημα. Ζητάμε να υπαχθεί σε ένα που θα έχει εξοπλισμό και προσωπικό γι’ αυτό το σκοπό. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί και κάποια φαινόμενα χρηματισμού.

Υπάρχει σιωπηρή κοινωνική αποδοχή της λαθροϋλοτομίας ή μόνο διαφθορά;

Ως προς το δεύτερο έχει ακουστεί, εγώ δεν έχω συγκεκριμένα περιστατικά υπόψη μου. Ως προς το πρώτο, δεν αποκλείω να υπάρχει κι αυτή η λογική.

Πώς σκεφτόσαστε, λοιπόν, να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα;

Το μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειάς μας είναι να ενημερώνουμε τους κατοίκους της περιοχής, με ημερίδες και άλλους τρόπους, για την αξία του δάσους. Έχουμε καλέσει διακεκριμένους επιστήμονες, περιβαλλοντολόγους, κ.ά. Στοχεύουμε κυρίως στις νέες ηλικίες. Προσπαθούμε ακόμη, πιέζοντας τους πολιτικούς του Νομού μας, να αναληφθεί μια πρωτοβουλία από ΥΠΕΧΩΔΕ και Περιφέρεια να χρηματοδοτηθεί μια μελέτη που θα οδηγήσει και σε ένα καθεστώς προστασίας. Το βελανιδόδασος τώρα δεν προστατεύεται. Ούτε με το Natura, ούτε ως Εθνικό Πάρκο. Ως τώρα δεν ενδιαφέρθηκε κανείς.
Άρα η προσπάθειά σας μπορεί να αποδώσει.

Ασφαλώς. Η στιγμή τώρα είναι κρίσιμη απ’ αυτή την άποψη. Το οικοσύστημα, εξ άλλου, υπάρχει. Να συσταθεί ένας φορέας διαχείρισης που θα έχει την ευθύνη συνολικά του δάσους και θα υλοποιεί τις κατευθύνσεις της μελέτης.

Συνήθως, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, μόνο η συνειδητοποίηση από τον κόσμο λύνει το πρόβλημα.

Σίγουρα. Γι’ αυτό λέμε η κυοφορούμενη μελέτη να γίνει προϊόν διαβούλευσης, δημόσιας, με τον κόσμο της περιοχής μέσα. Για να είναι και αποδεκτή και εφαρμόσιμη. Αλλιώς δεν θα τηρηθεί ποτέ. Εμείς δεν το θέλουμε αυτό. Εν τω μεταξύ το δάσος θα ενταχθεί σε ένα καθεστώς οικοανάπτυξης, με μονοπάτια, στέκια αναψυχής κτλ. Ένα είδος οικοτουρισμού.

Η αιγοτροφία;

Θα επιτρέπεται σε κάποιες ζώνες. Η μελέτη θα προβλέπει χρήσεις γης, διαβαθμισμένες. Να είναι συμβατά.

Είσαι αισιόδοξος;

Είμαστε, τώρα και με την επίσκεψη εδώ της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής. Ήταν πρωτοφανές. Υπήρξε και μία συνάντηση με τον κ. Σουφλιά. Ζητάμε με το ΕΣΠΑ, να προβλεφτεί κάποια χρηματοδότηση.

Και τα νέα παιδιά της περιοχής;

Υπάρχει μια διαφοροποίηση σε σχέση με τους παλαιότερους, έχουμε μία ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης στους νέους ανθρώπους. Γίνονται βήματα.

Ας είναι αιώνια η μνήμη του Νίκου Τζώρτζα

Μέσα σε έντονα συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα οι Αγραμπελιώτες, συγγενείς και φίλοι, αποχαιρέτισαν σήμερα Κυριακή 8 Μαρτίου, ένα από τα πλέον αγαπημένα τους πρόσωπα. Τον επί σειρά ετών ιεροψάλτη της εκκλησίας μας, Νίκο Τζώρτζα που «έφυγε» από κοντά μας σε ηλικία 78 ετών εντελώς ξαφνικά. Έφυγε από κοντά μας και πορεύτηκε το δρόμο της αιωνιότητας, ένας υπέροχος άνθρωπος, πρόσχαρος, ευχάριστος, καλοσυνάτος και γεμάτος ανθρωπιά. Προικισμένος με μελωδική φωνή, έψαλε ολόκληρη ζωή με πάθος και από τα βάθη της ψυχής του. Υπηρέτησε με αφοσίωση και περισσή αγάπη τον ενοριακό ναό μας, τους Αγίους Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ. Ο αείμνηστος ψάλτης της εκκλησίας μας Νικόλαος Τζώρτζας, ήταν το δεξί χέρι του Παπα-Φώτη και η κινητήρια δύναμη της εκκλησίας. Το έργο του και η προσφορά του κατά την εκτέλεση της θείας λατρείας ήταν πολύ σημαντική και το κενό που αφήνει, κατά γενική ομολογία είναι δυσαναπλήρωτο. Η νεκρώσιμη ακολουθία η οποία ήταν δωρεά του ιερού ναού μας που τόσο πιστά υπηρέτησε εψάλη από τους Ιερείς Δημήτριο Τέγα, Φωτη Χατζη, και Γεωργιο Δερβίση το πρωί της Κυριακής στον πολιούχο του Αγραμπέλου που ήταν το δεύτερο σπίτι του και η ταφή του έγινε στο Κοιμητήριο του χωριού μας. Άφησε πίσω της ωραιότατες αναμνήσεις σε όσους τον έζησαν και συναναστράφηκαν μαζί του. Ας είναι αιώνια η μνήμη του. Το ΑΓΡΑΜΠEΛΟΝΕWΣ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στη σύζυγο του Ζωή και στα παιδιά του Παναγιώτη, Μαρία, Βασίλη, Χριστίνα, Ντίνα.

Τα 100 φύλλα συμπλήρωσε «ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ», η εφημερίδα της Ομοσπονδίας Ξηρομεριτών

Τα 100 φύλλα συνεχούς και αδιάλειπτης παρουσίας, συμπλήρωσε η εφημερίδα «ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ» της Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Ξηρομερου (Ο.Π.ΣΥ.Ξ), που εδρεύει στην Αθήνα και φιλοδοξεί να είναι σημείο αναφοράς και φωνή των Ξηρομεριτών, όπου και αν βρίσκονται. To έτος 1987 εκδόθηκε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ» και συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι δίπλα στον Ξηρομερίτη και να στηρίζει τον τόπο, την ανάπτυξη και την πρόοδο.«ΤΟ ΞΗΡΟΜΕΡΟ» είναι τριμηνιαία εφημερίδα και για πάνω από είκοσι δύο χρόνια φιλοξενεί μέσα από τις στήλες της άρθρα και χρονογραφήματα σημαντικών ανθρώπων, προώθησε την πολιτιστική κίνηση της περιοχής, καυτηρίασε τα κακώς κείμενα και υπήρξε γέφυρα των απανταχού Ξηρομεριτών με την γενέτειρα.Ανέσυρε θέματα από τις καλένδες της ιστορίας και τα πρόβαλε έπειτα από σοβαρή έρευνα. Έδωσε την ευκαιρία σε Πατριώτες με ιδιαίτερα χαρίσματα στη σκέψη και στο λόγο να εκφραστούν μέσα από τις στήλες της. Έδωσε το προβάδισμα στις παραδόσεις να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους να οδηγούν τον τρόπο ζωής των ανθρώπων που τις κληρονόμησαν. Η εξήγηση του φαινομένου της συνεχούς και αδιάλειπτης παρουσίας επί 22 χρόνια, δίνεται από όλους τους Προέδρους και τα Κεντρικά Συμβούλια που αποτελούσαν ένα ιδανικό συνδυασμό πάθους για την προβολή του Ξηρομερίτικου τόπου και μεράκι για να αναδειχθεί η ιστορία του και τα όσα συγκριτικά του πλεονεκτήματα.Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους όσους πέρασαν από την Ομοσπονδία αλλά και στα σημερινά μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου της Ο.Π.ΣΥ.Ξ και στο Πρόεδρο της Δημήτρη Στεργίου και στους οποίους ευχόμαστε η εφημερίδα να «χιλιάσει» τα φύλλα της.

Βλάχικες λέξεις

Βλάχικες λέξεις

άβντ -- - ακούω
άζε -- - σήμερα
ασιάρε -- χτές
μένι -- αύριο
αμ --- έχω
άρι --- έχει
άπα --- νερό
ουρέκλια --- αυτί
γκούρα --- στόμα
φιτσόρλου --- αγόρι
φιάτα --- κοπέλα
φούτζι --- έφυγε
γίνι --- έρχεται
φούρ --- κλέβω
φούρου --- κλέφτης
φράτι --- αδελφός
άπα --- νερό
αλάσου --- άστο
ακάτσου --- πιάστο
αμπόρου --- αυλή
ατσά --- εκείνη
ατσέλου --- αυτός
βόι --- εσείς
νόι --- εμείς

Συμμετοχή στους εθνικούς αγώνες των Βλάχων της Ακαρνανίας

Του Δημήτρη Στεργίου*

Λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι μεγάλη ήταν η συμβολή των Βλάχων της Ακαρνανίας στους εθνικούς αγώνες. Πολλές ιστορίες για τα κατορθώματά τους και κυρίως, τη συμμετοχή των Βλάχων των χωριών αυτών στην Επανάσταση του 1821 μου τις έχουν διηγηθεί γέροντες της Παλαιομάνινας, οι οποίοι μάλιστα είχαν ηλικία άνω των 95 ετών και, συνεπώς, ήταν ακόμη νωπή στη μνήμη τους η παράδοση τέτοιων ιστοριών από τους πατεράδες και παππούδες τους. Αν μάλιστα, ληφθεί υπόψη ότι οι αναμνήσεις είναι πιο έντονες όσο περνούν τα χρόνια, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όλες σχεδόν οι ιστορίες αυτές είναι πραγματικές.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τις παραδόσεις αυτές, οι Βλάχοι της Ακαρνανίας, από την επαύριον κιόλας της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, πύκνωσαν τις τάξεις των πρώτων κλεφτών και αρματολών. Αναφέρονται τα ονόματα των Νούσια, Μήλα, Φέρρα, Χολέβα, Σπανού, Κάμπου, Μπομπόλη, Μπίκα και Αποστόλου. Η παράδοση αναφέρει ότι το μένος των Βλάχων κατά των Τούρκων ήταν τόσο μεγάλο, ώστε τους κατάσφαζαν σαν αρνιά. Οι οπλαρχηγοί Πάγκιος, Ναούμης, Μπίλης, Ζώγας, Καραϊσκος και Γιάγκας έχουν γίνει θρύλος στην περιοχή για τα ανδραγαθήματά τους.
Οι ιστοριοδίφες επισημαίνουν ακόμη ότι οι Βλάχοι της Ακαρνανίας πήραν μέρος στη μάχη της 8ης Ιουνίου 1821 στο Αγρίνιο, υπό τον Γ. Βαρνακιώτη, της 10ης Αυγούστου 1822 στην Πλάκα, επίσης, υπό τον Βαρνακιώτη, στην Α΄Πολιορκία του Μεσολογγίου στις 25 Οκτωβρίου 1822, στη μάχη της 23ης Σεπτεμβρίου 1823 στην Παλιοσάλτσενα Αιτωλικού κατά του Μουσταή Πασά της Σκόνδρας. Ακόμη στις 13 Ιουνίου 1823 εισέρχονται με τον Μήτσο Κατσικογιάννη στο Μεσολόγγι, που πολιορκούσε ο Κιουταχής και πήραν μέρος στη μάχη της 29ης Αυγούστου 1825 στο Μαχαλά Ακαρνανίας υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, στη μάχη της 28ης Σεπτεμβρίου 1825, όπου καταστράφηκε η βάση του Κιουταχή στον Καρβασαρά (Αμφιλοχία), στην έξοδο του Μεσολογγίου τον Απρίλιο του 1826 υπό τον Ανδρέα Γριβογιώργο, στη μάχη της 24ης Νοεμβρίου 1826 στην Αράχωβα υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, στη μάχη της Πέτρας στις 12 Σεπτεμβρίου 1829 και άλλες.
Η παράδοση αναφέρει ότι έπεσαν στην έξοδο του Μεσολογγίου πολλοί Ελληνόβλαχοι, όπως οι Δημονίτσας, Καραμάνης, Κύργιος, Τόγιας, Τσαμπάζης, Σιδέρης, Τάκος, Λίλλης, Τσιμπούκης, Βρέττας, Πόπης, Παππάς, Στεργίου ή Οστάς (πρόγονος του συγγραφέα) και Τσέλιος. Θρυλική, επίσης, έχει παραμείνει η μορφή του φαναντικού διώκτη των κοτζαμπάσηδων οπλαρχηγού Φίλιππα Ζώγα από την περιοχή της Μήλας της Παλαιομάνινας. Στην ιερή φάλαγγα των πρωταγωνιστών της εθνεγερσίας περίβλεπτη θέση κατέχουν οι Βλάχοι της Ακαρνανίας.
Εκτός από τους ήρωες που ήδη αναφέρθηκαν, έπεσαν κατά περιόδους οι Μπαμπάνης, Τσίπης, Φλώρος, Μπίτας, Νίτσας, Χατζής, Κοσσόβας, Τσέπας, Γκόντας και Σιδέρης. Για όλους αυτούς βρέθηκαν στοιχεία στα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Η παράδοση, εκτός από τους εξοδίτες που αναφέρθηκαν, μνημονεύει ακόμη τους Τσαούση, Αδάμο, Ράπτη, Φέρρα, Τσέλιο, Ντεμούση, Καμπέρη, Κωστάκο, Κέκο, Κάκκο, Μήλα, Νούσια, Νάκα, Γιαννάκη, Μπρατζιώτη, Αποστόλου και Τσέπα.
(* Δημοσιογράφος από την Παλαιομάνινα. Διετέλεσε διευθυντής του «Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής», διευθυντής Σύνταξης της εφημερίδας «Απογευματινή» και του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» και στέλεχος – αρθρογράφος επί 30 χρόνια στις εφημερίδες «Τα Νέα» και «Το Βήμα»).

Tο λιμάνι της Σαμπίνας

Γράφει η: Μαρία Μπαμπάνη

«Τα κλαδιά της, παίρνουν τα δάκρυά μου και τα σκορπούν στους πέντε ανέμους και το θρόισμα τους σμίγει με το τραγούδι μου. Νιώθω, πότε καλέ μου πιάνεις λιμάνι, πολύ πριν πάρω το τηλεγράφημά σου. Μια δύναμη με τραβάει στο δικό μου λιμάνι, το λιμάνι με τα δέντρα, τις όμορφες βελανιδιές».
Αυτά έγραφε η Σαμπίνα, η πολωνή, η καπετάνισσα, στον άντρα της τον καπετάνιο που της υποσχέθηκε ταξίδια σε χώρες μακρινές και ξωτικές, μα εν τέλει την προσάραξε στο ορεινό χωριό του κι έφευγε κάθε φορά μόνος του με την υπόσχεση πως στο επόμενο ταξίδι θα την πάρει μαζί του.
Μόνη με την πεθερά της, χωρίς παιδιά, χωρίς να φυτεύει καπνά για ν’ απασχολείται, τι να κάνει μια «μαθημένη αλλιώς» στο χωριό!!!! Στην αρχή πήγε να τρελαθεί η γυναίκα, μα μετά παρατήρησε πως μια βόλτα στο δάσος τη γαλήνευε.
Άρχισε να παρατηρεί τα δέντρα και τα φυτά με τις ώρες, που τις είχε άπειρες στη διάθεσή της. Ζωντανά με τον ανθό τους την Άνοιξη, μεστά με τον καρπό τους το θέρος, όμορφα και μελαγχολικά το Φθινόπωρο…..άλλαζαν όψη αυτά κι εκείνη διάθεση. Άρχισε ν’ αριθμεί τα είδη των βοτάνων που ευδοκιμούσαν στον τόπο, να μαζεύει ρίγανη, θυμάρι, δαφνόφυλλα, μελίκοκα. Στην αρχή το’ κανε από ευχαρίστηση, μα αργότερα σκέφθηκε ότι μπορούσε να τ’ αξιοποιήσει και να τα πουλάει σε μια κωμόπολη μακρύτερα που δεν έβγαινε ο κόσμος να τα μαζέψει μόνος του, στο παζάρι που γίνονταν μια φορά το μήνα.
Μα μη φανταστείτε ότι τα’ κανε ματσάκι μ’ ένα σπάγκο και τα στοίβαζε σ’ ένα πάγκο. Θα την προσβάλλετε!!!.....Γιατί η Σαμπίνα ήταν νοικοκυρά απ’ τις λίγες. Έραβε στην ραπτομηχανή της σακουλάκια από λευκό χασέ. Έβαζε μέσα αρκετή ποσότητα του βοτάνου, τα σούρωνε σαν πουγκί, έραβε απ’ έξω ένα φύλλο του προϊόντος για να ξέρεις τι αγοράζεις και κάτω-κάτω κεντούσε τ’ όνομά της καλλιγραφικά. Και να μη το χρειαζόσουν θα το έπαιρνες για να τιμήσεις τον κόπο της. Αργότερα τα συνόδευε κι ένα μπιλιετάκι με τις ευεργετικές ιδιότητες του βοτάνου.
Είχε μεθύσει απ’ την ενασχόληση!!...Και να έρχονταν τώρα ο καπετάνιος να την πάρει μαζί του δεν θα πήγαινε. Μα δεν ήρθε γιατί τον πήρε η θάλασσα για πάντα…
Όλοι αναρωτιόντουσαν πως θα το πάρει η καημένη η Σαμπίνα, αν θα γύριζε στην πατρίδα της. Μα οι αξιοπρεπείς άνθρωποι δεν χρειάζονται λύπηση.. - «Έχω τα βοτάνια μου» έλεγε, όπως άλλος θα έλεγε: «Έχω τα παιδιά μου!». Γιατί στη ζωή σου συμβαίνει κάτι για ν’ αντέξεις το επόμενο που θ’ ακολουθήσει -έλεγαν στη χώρα της Σαμπίνας- αλλά και σε ποια χώρα δεν θα μπορούσαν να το πουν!!!
Συνέχισε λοιπόν τη ζωή της όπως την είχε στρώσει και κάποια στιγμή εμφάνισε στον πάγκο της τις κούκλες της. Παραγέμιζε με μαλλί που αγόραζε απ’ τους βοσκούς όταν κούρευαν τα πρόβατα, το κορμάκι τους, τα πόδια, τα χέρια και το κεφάλι, κεντούσε μάτια, φρύδια και στόμα, άλλοτε με χαμόγελο, κι άλλοτε όλο θλίψη, τις έντυνε με φουστανάκια που έραβε μόνη της και καλτσάκια που έπλεκε επίσης καθώς και ωραία καπελάκια στα οποία κεντούσε φύλλα βελανιδιάς. Τέλος τους φόραγε μια ποδίτσα στον ποδόγυρο της οποίας κεντούσε βελανίδια.
Και μόνο για την θυμάσαι έπρεπε να την αγοράσεις, μια χειροποίητη πανέμορφη κούκλα από μια άξια γυναίκα, που μόνο φωνή δεν είχε…..
Παζάρι χωρίς τα βότανα και τις κούκλες της Σαμπίνας ήταν λειψό….
Μα όσο απρόσμενα μπήκε στη ζωή μας η Σαμπίνα, άλλο τόσο απρόβλεπτα μας άφησε!...Μια μέρα καθώς γύριζε από το παζάρι με άδειο το πανέρι της όπως πάντοτε -αφού τα πράγματά της γίνονταν ανάρπαστα- οδήγησε το φορτηγάκι της στο γκρεμό κι έφυγε μαζί με την αξιοσύνη της τόσο νέα……
Βλέπεις κι αυτές οι κούκλες δεν είχαν φωνή να συντροφεύουν τα έρημα βράδια μιας νέας ξένης γυναίκας σε ξένο τόπο…………..

Χοροεσπερίδα 2009 του Συνδέσμου Χρυσοβιτσάνων Ξηρομέρου «Τα Κόροντα»

Το Δ.Σ. του Συνδέσμου, στα πλαίσια της δημιουργίας στενότερης επαφής μεταξύ των χωριανών και φίλων αποφάσισε και φέτος την πραγματοποίηση της ετήσιας χοροεσπερίδας.Έτσι ο χορός φέτος θα πραγματοποιηθεί στις 21 Μαρτίου 2009, ημέρα Σάββατο, στο κοσμικό κέντρο «ΒΑΛΚΑΝΙΑ». οδός Ι. Μέρλα 11-13, Πλ. Αγίων Αναργύρων, τηλ. 210 2626015. Ώρα προσέλευσης 9.30μ.μ. Όλοι οι χωριανοί και φίλοι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα όμορφο πρόγραμμα με εκλεκτούς καλλιτέχνες, να χορέψουν και να περάσουν μία ευχάριστη βραδιά, μέσα σ ένα όμορφο περιβάλλον.
Η συμμετοχή κατ΄ άτομο καθορίστηκε στα 25€ και περιλαμβάνει πλήρες και προσεγμένο μενού.
Αλλά πάνω απ΄ όλα στην τιμή περιλαμβάνονται το κρασί, οι μπύρες και τα αναψυκτικά (όσο πιείτε…) Σας καλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση του Συλλόγου μας και να περάσετε με τις οικογένειές σας και τους φίλους σας μια όμορφη βραδιά με Λαϊκά- Δημοτικά και Νησιώτικα Τραγούδια.
Για προσκλήσεις και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε ν΄ απευθυνθείτε στα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου: Κώστα Γεωργούλα 210 4923189, 6973330607, Νίκο Πίττα 210 7654471, 6945722382, Ελένη Βασ. Σάββα 6973964827 Αλέξανδρο Σάββα 210 3470021, Θεώνη Γκόλια 210 9239961, 6976425658 Γιάννη Σώλο 210 3246385, 6977587685 και Χαρίλαο Χαντζή 210 9934784 και 6978894054.

Σας περιμένουμε όλους

Παλιές φωτογραφίες απο το Αγραμπελο

Αεροφωτογραφίες του χωριού

Πηγή: Αρχείο Σωτήρη Νταγιάντα